

Podstawowymi rodzajami wyrobów włókienniczych są dzianiny, tkaniny i włókniny. W przypadku dzianin i tkanin włókna przetwarzane są na nici w procesie przędzenia, polegającym na wyciąganiu pojedynczych włókien i skręcaniu ich w ciągłą przędzę. Otrzymane nici są następnie odpowiednio przeplatane.
Do produkcji tkanin wykorzystuje się maszyny zwane krosnami. Nici biegnące wzdłuż tkaniny noszą nazwę nitek osnowy, natomiast nici biegnące w poprzek - nitek wątku. Nitki wątku i osnowy mogą być przeplatane w różnoraki sposób, w wyniku czego otrzymuje się tkaniny o zróżnicowanych fakturach. Dzięki wykorzystaniu w procesie tkania różnokolorowych nici uzyskuje się tkaniny cechujące się wzorami.

Dzianiny otrzymuje się z jednej bądź wielu nitek uformowanych w łączące się ze sobą oczka w procesie zwanym dzianiem. Do produkcji na dużą skalę wykorzystuje się maszyny z zainstalowanym zestawem haczykowatych igieł. Niektóre maszyny wyposażone są w 2500 takich igieł, dzięki czemu są w stanie wyprodukować 3 miliony oczek na minutę.
Włókniny wytwarzane są z kawałków luźnych włókien, które są łączone na przykład za pomocą kleju żywicznego. Po zakrzepnięciu, włókna i klej są podgrzewane w celu zwiększenia wytrzymałości materiału. W niektórych przypadkach włókna przepuszczane są przez gorące metalowe wałki, które powodują ich topienie i łączenie.
Często wyroby włókiennicze są kombinacją różnego rodzaju materiałów i dziedziczą w ten sposób właściwości każdego ze swoich komponentów. Na przykład odzież obcisła jest zwykle robiona z materiałów będących mieszanką bawełny i elastycznego, sztucznego włókna zwanego lycrą. Materiał taki ściśle przylega do ciała i powraca do pierwotnych rozmiarów po tym, jak zostanie rozciągnięty.

