Kiedy odkryto, ze z lnu i wełny można otrzymać długą, nieprzerwaną przędzę, zaczęto tkać z niej różne materiały. Najstarsze zachowane tkaniny to fragmenty płótna pochodzące sprzed około 7000 lat.

Współczesny przemysł tekstylny produkuje ogromne ilości różnego rodzaju włókien sztucznych i naturalnych. Włókna naturalne są wytworami pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego.

Wełna owcza jest podstawowym surowcem do produkcji włókien pochodzenia zwierzęcego. Zbudowana jest ona z białka o nazwie keratyna. Włókna pochodzące od innych zwierząt mają podobną strukturę. Należy do nich moher (pochodzący z kóz angorskich) i kaszmir (z kóz kaszmir-skich), zwykła kozia wełna, a także wełna z wielbłądów, lam, koni i królików.

Jedwab naturalny jest włóknem otrzymywanym z kokonów gąsienic jedwabnika morwowego. Gąsienice wytryskują ciekłe białko, zwane fibroiną, które w kontakcie z powietrzem natychmiast tężeje. Każda z larw produkuje nieprzerwaną nić fibroiny, długą na kilka kilometrów, którą oplata się, formując w ten sposób kokon. Produkcja jedwabiu polega na zbieraniu i rozwijaniu tych kokonów.